Восхит за својата храброст и личниот ризик заслужуваат активистите на „Не го даваме Јадар“, студенти и млади луѓе кои успеаја после мирниот собир да ги блокираат железничките станици во Србија, „Прокоп“ и „Нов Белград“.
Четиринаесет од нив, како што соопшти Ивица Дачиќ, биле „однесени“ во полициска станица откако дури утрината околу 6.30 часот полицијата ги оддалечила од овие места. Тројца се сомничат дека сториле прекршоци и две лица кои се странски државјани заради „нивното присуство во близина на важни државни институции“.
Многу слично како и во случајот со масовните протести во мај минатата година, по трагедиите во Белград, Дубона и Мало Орашје, под слоганот „Србија против насилството“, основниот впечаток е продолжувањето на ригидниот пристап на власта кон сите протести и барањата на граѓаните.
Наместо да одговорат зошто во понудениот рок од 40 дена не направија ништо за да се отвори вистински дијалог и да се преиспита ненадејната промена на одлуката на Владата од 2022 година, контроверзниот начин на одлучување на Уставниот суд и новата одлука на Владата за да го вратат на сила укинатиот План за специјални намени за таа област, владините претставници ги обвинија граѓаните дека водат „хибридна војна“ против нивната земја во организација на „најголемиот криминалец кој не е во Србија“ (н.з. Шолак) и на тој начин уште еднаш избегнаа вистински и рамноправен дијалог за ова прашање.
Претседателот на Србија, Александар Вучиќ, надвор од сите негови законски овластувања, најавува дека ќе оди на разговори по овој повод во Лозница, Горњи Милановац, Крупањ, Зворник и Ваљево, при што грубо ги навреди граѓаните на Белград и Нови Сад, а веројатно слично мисли и за тие од Ниш и Крагуевац дека „не ги интересира литиумот“.
Она на што во оваа прилика треба да се укаже е дека лидерите на сите опозициски партии цело лето, после поделбата и неуспехот на изборите на 2 јуни, изгледа не ја сфатија доволно сериозно оваа ситуација.
Големата вклученост на еколошките организации и граѓаните по повод протестот за забрана за литиум, беше вистинска можност тие да се обидат да ја вратат довербата во нивното посветено, принципиелно и заедничко дејствување за поддршка на овие протести, но и други активности против актуелниот режим.
При блокадата на железничките станици новинарите од Н1, се чини, едвај успеаја да најдат по некој од претставниците на опозициските партии, а утрото воопшто ги немаше.
Во летната собраниска расправа тие не инсистираа доволно оваа точка да биде ставена на дневен ред на Народното собрание, а во исто време се носеа и разни спорни одлуки.
Потоа, не го сфатија сериозно ниту предлогот на Александар Вучиќ да се покрене прашањето за негов импичмент од функцијата, особено што тој предложи тоа да се направи според одредбите на неважечкиот Устав од 1990 година.
Од пролетта оваа година српската опозиција има предлог за отпочнување на постапката за разрешување на претседателот, кој во организација на кампањата „Ферка.рс“ го потпишаа 60 пратеници.
За да може оваа иницијатива да биде разгледана во Собранието, потребни се уште 24, од вкупно 94 пратеници на опозицијата.
