Свети Јован Павле Втори, омилениот папа кому веднаш после смртта му скандираа „веднаш светец“, индиректно беше обвинет дека е можен педофил, поради што тогаш беа киднапирани и исчезнати 15-годишните Емануела Орланди и Мирела Грегори, во јуни случајот ќе наполни 40 години.
Папата Војтила не беше безгласна личност. Својот апел и молитва за пронаоѓање и спасување на Емануела Орланди, ватиканска државјанка (заради службеното вработување на нејзиниот татко во Ватикан), јавно го изрече со молитвата Ангелски поздрав, односно пред верниците и пред камерите кои тие настапи на Св. Јован Павле Втори директно се емитуваа низ целиот свет.
Сегашниот поглавар на Католичката црква, папата Франциско, им наредил, читаме, на правосудните органи на државата Ватикан, Гардата повторно темелно да го истражи случајот.
Пјетро Орланди, братот на исчезнатата Емануела, беше на дол информативен разговор со Алесандро Диди, промоторот на правдата, како што го нарекуваат обвинителот во Католичката црква.
Тврди дека наишол на целосна отвореност, го изнесува впечатокот за волјата на Светата столица да се реши случајот.
Наведува дека се појавиле „правливи документи“, иако претходно со години мериторно се тврдеше дека во Ватикан нема ниту еден лист поврзан со исчезнувањето на Емануел Орланди.
Пјетро Орланди, и ова е новост, му предал на Диди аудио снимка од некој маж, „близок до бандата“, кој зборувал за сексуалните навики на папата Војтила и додал дека водачот на таа банда, Енрико де Педис, викан „Ренатино“, добил барање девојчињата Емануела Орланди и Мирела Грегори да бидат киднапирани и „доставени“ во Ватикан.
Но, треба да се спомене дека членовите на бандата, група која се занимавала со организиран криминал, не биле познати како луѓе кои ја кажуваат вистината секогаш и секаде, дури и по цена на својот живот.
Затоа секоја ваква изјава треба да се прима со голема резерва.
Од друга страна, никогаш не беше објаснето зошто „Ренатино“, откако почина, беше погребан под олтарот на базиликата на Светите апостоли, како и самиот да е католички светец.
Тоа беше одлучено од Уго Полети, во тоа време римскиот кардинален викар. Причината биле големите заслуги на „Ренатино“ за Црквата – но никогаш не беше објавено какви би можеле да бидат тие заслуги во кариерата на бандит и повеќекратен убиец.
Орланди вчера, во емисија, ја повтори претходно веќе изнесената претпоставка.
„Мислам дека една од можностите е дека Емануела била дури и злоставувана, но дека тоа злоставување било организирано. Некој ја киднапирал за да има предмет на уцена, а Ватикан веќе 40 години прави се за вистината да не излезе на виделина… Се разбира, ако во 1993 година за кардиналната педофилија се зборуваше како за нешто нормално и прифатено, тогаш педофилијата постоела дури и над кардиналите“.
Орланди се повикува на тврдењето на еден од ватиканските истражители кој му рекол дека фотографиите на Емануела Орланди и Мирела Грегори им биле прикажани на двајца кардинали за кои истражителите знаеле дека го имаат „тој порок“, и дека и двајцата рекле: „Не, тие две не!”
Ако не се тие – кој е? Кој е повисок од кардинал?
Орланди вели дека за тоа разговарал и со некој бискуп кој кратко прокоментирал: „Може да биде“.
Вели дека на бискупот му рекол: „Можеби не си разбрал, ако зборувам за некој над кардиналите, тоа се однесува на Војтила“. Па, дека бискупот рекол: „Можно е“.
Орланди вели: „Ми кажаа и дека Војтила излегувал ноќе со двајца полски кардинали. Тие сигурно не оделе да благословуваат куќи во тоа време“.
Секако. Но, тоа не значи дека оделе во лов на девојчиња, ако и излегувале.
Иако се работи само за претпоставки, за несигурни извори и слично – сепак ова не е шега. Или се открива делото, или се клевети починатиот кој не може да се одбрани.
Орланди на Диди му посочил дека треба да ги испраша луѓето кои се уште се живи и кои дефинитивно знаат нешто.
На пример, деканот на Кардиналскиот хор, Џовани Батиста Ре, кој мора да се признае дека бил заменик државен секретар задолжен за внатрешни работи, но многу подоцна, бидејќи во 1983 година тој сè уште бил свештеник во Бреша. Или, Доменико Џани, кој бил командант на ватиканската жандармерија и главен инспектор за внатрешна безбедност на Ватикан, но во 1983 година тој сè уште бил подофицер во италијанската финансиска гарда, а во службата на Ватикан се приклучил дури во 1999 година, после искуството што го имал во италијанската воена контрашпионажа.
Топката сега е на страната на Ватикан. Малку е веројатно дека по ваквите укажувања – било да се индиции или инсинуации – ќе се избере молк.
(Фото: АФП / Габриел Бојис)
