Деведесет и седумгодишната поранешна секретарка на командант на СС во концентрационен логор би можела да биде последната личност на која и се суди за нацистички воени злосторства. Таканаречената „секретарка на злото“ имала само 18 години кога отишла да работи кај командантот на концентрациониот логор Штутхоф, во кој загинале повеќе од 60.000 луѓе.
На Ирмгард Фурхнер и се суди повеќе од една година, а пресудата треба да биде изречена денеска.
Таа е обвинета за учество во 11.412 убиства за време на нејзината работа во логорот, кој се наоѓа во близина на денешен Гдањск во Полска. Обвинителите тврдат дека „помагала и ги поттикнувала одговорните во логорот на системско убивање на затворениците, помеѓу јуни 1943 и април 1945 година, како стенограф и дактилограф во канцеларијата на командата на логорот“.
Фурхнер, која главно одбиваше да одговара на прашања за време на судењето, во своите завршни зборови рече дека и е жал за она што се случило и што воопшто била таму.
Рајнер Шулце, германски историчар и професор на Универзитетот во Есекс, рече дека „ова веројатно ќе биде последно судење на нацисти за воени злосторства“.
Во хаосот што владееше на крајот на Втората светска војна, многу високорангирани нацисти побегнаа во странство, додека други продолжија да водат нормален живот.
Во последниве години, особено по промената на германскиот закон, неколку поранешни чувари на концентрациони логори и членови на персоналот беа обвинети за воени злосторства под нацистичкиот режим.
Се проценува дека дури 100 илјади луѓе биле депортирани во логорот Штутхоф за време на војната.Логорот бил опкружен со електрифицирана ограда од бодликава жица, а условите биле брутални.Многу затвореници починале поради епидемија на тифус, додека оние кои чуварите ги сметале за премногу слаби или болни за работа, биле убиени, пишува „Скај њус“.
Кога советската Црвена армија се приближила до логорот во последните денови од војната, чуварите на логорот преместиле илјадници затвореници под изговор за „евакуација“.
„Ги ставија во мали чамци кои ги турнаа во Балтичкото Море. Луѓето умреа во тие чамци поради изложеност на сонце, без вода, без храна“, рече професорот Шулце.
(Фото: ЕПА)
