„Промена преку трговија“ (Wandel durch Handel) е политика што ја „турка“ Христијанско-демократската унија (ЦДУ), најголемата германска опозициска партија во нацртот на новата политика кон Народна Република Кина.
„Промена преку трговија“ беше платформата за која своевремено се залагаше владата во која водечка улога имаше ЦДУ, предводена од Ангела Меркел.
Таа политика предвидуваше привлекување на Русија кон Европа и со текот на времето нејзино променување, а главна улога имаше купувањето на енергенси.
Примарната одговорност за оваа политика кон Москва сега е на водечката партија во коалицијата, на Социјалдемократите (СПД), кои беа особено наклонети кон политика на отстапки.
„Промена преку трговија“ е политиката на која се формулира и политиката кон Кина, која стана огромен пазар за, на пример, германски автомобили.
Руската агресија против Украина стави крај на политиката на фаворизирање на Москва, иако СПД ќе се обиде да ги забрза мировните преговори.
Кина се најде на удар веднаш по доаѓањето на Зелените на власт, кои заговараат поостра политика кон Пекинг, што предизвикува немир во коалицијата.
Другите две партии, СПД и Либералите (ФДП), првенствено размислуваат за негативните економски последици од заострувањето на односите со Кина. Затоа се уште не е претставена „Сеопфатната стратегија за Кина“, која владејачката коалиција одамна ја најави.
„Сфаќаме дека во овој момент, со одредено изненадување, поради што го подготвивме и презентиравме овој документ, германската влада доцни со клучните документи за надворешната и безбедносната политика“, рече пратеникот на ЦДУ задолжен за надворешна политика, Јохан Вадефул.
Документот, во кој увид имале новинари на „Политико“ (Politico.eu), има 22 страници и партијата планира да го усвои пред Велигден.
„Политико“ наведува дека во предговорот на документот стои дека „подемот на комунистичка Кина е централниот, епохален предизвик на 21 век за сите држави кои сакаат да го зачуваат, зајакнат и одржат меѓународниот поредок заснован на правила“.
Пратеничката група на ЦДУ/ЦСУ (баварската сестринска партија) е отворена за постигнување „национален консензус“ со владата што треба да се вгради во стратегијата за национална безбедност и европската стратегија кон Кина.
ЦДУ ја прифаќа дефиницијата на Европската комисија од пролетта 2019 година, според која Кина е „истовремено, во различни политички области, партнер за соработка со кој ЕУ има тесно усогласени цели, преговарачки партнер со кој ЕУ треба да пронајде рамнотежа на интереси, економски конкурент во потрагата по технолошко лидерство и системски ривал кој промовира алтернативни модели на управување“.
Во документот на ЦДУ се наведува дека Пекинг самоиницијативно ја помести рамнотежата и јасно ја префрли сржта на односите кон системско ривалство.
Пристап кој е во согласност со Стратешкиот концепт на НАТО, објавен во јуни минатата година, и заклучоците на американската разузнавачка заедница презентирани на почетокот на март. ЦДУ заклучува, како што пренесува „Политико“, дека „одвојувањето од Кина не е ниту реално ниту пожелно од германска и европска перспектива“.
